Przed zmianą zapisz obecne ustawienie. Jeżeli to komputer służbowy, własny resolver może nie znać nazw firmowych dostępnych przez VPN.

  1. Otwórz Ustawienia → Sieć i Internet. Wybierz Ethernet albo właściwości używanej sieci Wi-Fi.
  2. Przy Przypisanie serwera DNS wybierz Edytuj, a następnie konfigurację ręczną. Zostaw przypisanie samego adresu IP bez zmian.
  3. Włącz odpowiednią wersję protokołu. Wpisz adresy wybranego resolvera w pola preferowanego i alternatywnego DNS. Dla Google Public DNS parą IPv4 są 8.8.8.8 i 8.8.4.4.
  4. Zapisz ustawienia. W Terminalu uruchom ipconfig /all i przy właściwej karcie odszukaj serwery DNS.

Gdy przeglądarka odpowiada inaczej

Przeglądarka z własnym bezpiecznym DNS może ominąć wybór systemowy. VPN również może ustawiać osobny resolver dla części nazw. Sprawdź te ustawienia, jeśli problem dotyczy tylko jednej aplikacji.

Do poprzedniego stanu wrócisz w tym samym oknie. Wybierz Automatycznie (DHCP), jeśli właśnie tak było ustawione przed zmianą, albo przywróć zapisane adresy.

Co dokładnie zmienia wybór DNS?

Jeśli z tej samej sieci korzystasz także na telefonie, jego ustawienia DNS zmienia się osobno. Na Androidzie możesz wybrać jednego dostawcę dla Wi-Fi i danych komórkowych. Zobacz, jak ustawić prywatny DNS na Androidzie.

Resolver dostaje pytanie o nazwę, np. o adres serwera pocztowego. Zmiana resolvera może pomóc ustalić, czy przyczyną błędu jest odpowiedź otrzymywana od obecnego dostawcy DNS. Nie nadaje jednak komputerowi nowego adresu publicznego ani nie przyspiesza samego pobierania dużego pliku po nawiązaniu połączenia. Jeśli problem dotyczy tylko jednej witryny, zapisz jej pełną nazwę. Inaczej zapytanie kontrolne może dotyczyć innego hosta.

Ustawienie zapisujesz dla wybranego połączenia. Jeśli konfigurujesz laptop podłączony kablem, a następnie odłączasz stację dokującą i przechodzisz na Wi-Fi, sprawdź także właściwości Wi-Fi. Przy serwerach firmowych trzymaj się adresów podanych przez administratora. Wpisanie wewnętrznego resolvera jako pierwszego, a publicznego jako alternatywnego może dawać niespójne odpowiedzi dla nazw używanych w firmie.

Jak sprawdzić działanie po zmianie?

Otwórz PowerShell i uruchom Get-DnsClientServerAddress. Odszukaj wiersz z nazwą aktywnego interfejsu. Polecenie pokazuje konfigurację również dla innych kart, więc sama obecność nowego adresu gdziekolwiek na liście jeszcze nie wystarcza. Potem zapytaj o testową nazwę przez domyślną konfigurację: Resolve-DnsName example.org -Type A -DnsOnly. Wynik z adresem oznacza, że system rozwiązał to pytanie.

Jeśli chcesz porównać odpowiedź z konkretnym resolverem, możesz wykonać osobne zapytanie Resolve-DnsName example.org -Type A -Server 8.8.8.8 -DnsOnly. Parametr Server wskazuje odbiorcę tylko dla tej próby. Udana odpowiedź nie dowodzi, że programy na komputerze domyślnie korzystają z tego serwera. Składnię i przykłady znajdziesz w dokumentacji Resolve-DnsName.

Szyfrowany DNS i powrót do poprzednich ustawień

W zależności od konfiguracji Windows może zaproponować DNS przez HTTPS (DoH). To ustawienie dotyczy transportu zapytań między klientem a dostawcą DNS. Wybieraj adres i szablon opublikowane przez tego samego dostawcę. Sam numer resolvera w polu adresu nie potwierdza, że wszystkie aplikacje wysyłają pytania po zaszyfrowanym połączeniu. Przeglądarka może korzystać z własnej konfiguracji.

Jeśli po zmianie działają publiczne strony, a zniknęły zasoby firmowe, przywróć zapisany sposób przypisania DNS na właściwej karcie, połącz ponownie firmowy VPN i powtórz pytanie o tę samą nazwę. Polecenie ipconfig /flushdns czyści lokalną pamięć klienta Windows. Nie zmienia adresów serwerów DNS ani zapisów w pamięci zdalnego resolvera.