Zwykłe zapytanie o A lub AAAA zaczynasz od nazwy. W odwrotnym DNS punktem wyjścia jest IP, a pytanie dotyczy rekordu PTR. Dla dokumentacyjnego IPv4 192.0.2.7 nazwą zapytania jest 7.2.0.192.in-addr.arpa. IPv6 korzysta ze strefy ip6.arpa.

Kto wpisuje nazwę?

Strefą odwrotną zarządza zazwyczaj operator zakresu adresów albo podmiot, któremu ją oddelegował. Sam zakup domeny i dodanie w niej rekordu A zwykle nie dają kontroli nad PTR.

Jeśli konfigurujesz pocztę na własnym publicznym adresie, sprawdź nazwę zwróconą przez PTR. Następnie zapytaj o adres tej nazwy i porównaj go z początkowym IP. Tak możesz wykryć niespójność w obie strony. Zgodny wynik to jeden z elementów konfiguracji serwera poczty.

Brak PTR dla adresu domowego nie świadczy o awarii internetu. Nie istnieje też wymóg, by wynik odwrotnego zapytania wymieniał wszystkie strony działające pod danym IP.

Jak wykonać odwrotne zapytanie?

Skopiuj jeden publiczny adres do narzędzia Reverse DNS. Wklej sam adres, bez protokołu, ścieżki, portu czy nawiasów kwadratowych. Jeśli zaczynasz od nazwy witryny, najpierw odczytaj jej A lub AAAA. Każdy znaleziony adres trzeba sprawdzić oddzielnie. Jedna nazwa może mieć cztery adresy, a tylko część z nich może mieć ustawione rekordy PTR.

Na własnym komputerze z narzędziem dig użyj dig -x 192.0.2.7, podstawiając badany adres w miejsce dokumentacyjnego przykładu. Parametr -x zleca utworzenie nazwy do zapytania odwrotnego. Przy IPv6 to szczególnie wygodne: pełny adres rozpisuje się na pojedyncze cyfry szesnastkowe, odwraca ich kolejność i oddziela kropkami. Ręczne odwrócenie jedynie grup między dwukropkami da błędną nazwę.

Przykład dla własnego serwera pocztowego

Załóżmy, że wysyłasz pocztę z własnego serwera. Dostawca hostingu potwierdza, że możesz zmienić PTR używanego adresu. Wybierasz nazwę hosta, nad którą masz kontrolę. We własnej strefie dodajesz dla niej A wskazujący adres wysyłający, a w panelu operatora zakresu przypisujesz tę nazwę do PTR. Dla poczty wychodzącej przez IPv6 oba kroki dotyczą IPv6 i odpowiedniego rekordu AAAA. Upewnij się najpierw, z którego adresu naprawdę wychodzi poczta.

Po zmianie sprawdź kierunek odwrotny i zwykły. Zacznij od adresu wysyłającego. Potem odpytaj nazwę zwróconą w PTR i sprawdź, czy wśród jej adresów znajduje się punkt wyjścia. Przy kilku rekordach A porównaj wszystkie. Taka zgodność bywa jednym z wymagań odbiorców poczty. Dostarczalność zależy także od uwierzytelnienia nadawcy, reputacji i zasad odbiorcy. Sam poprawny PTR nie wyjaśnia każdego odrzucenia wiadomości.

Co można wywnioskować z nazwy operatora?

Odpowiedź może wyglądać jak techniczna nazwa modemu, węzła albo maszyny dostawcy hostingu. To etykieta opublikowana przez zarządzającego strefą odwrotną. Fragment przypominający miasto jest wskazówką o konwencji nazewniczej, a nie pomiarem położenia sprzętu. Nazwa nie stanowi też dowodu, że określona osoba jest właścicielem usługi.

Gdy wynik nadal pokazuje starą nazwę, zapisz poprzedni PTR, nową wartość, godzinę zmiany i resolver użyty do sprawdzenia. Przyczyną może być aktualna kopia w pamięci resolvera albo zmiana niewprowadzona jeszcze po stronie operatora adresu. Jeśli PTR nie było wcześniej, znaczenie ma również pamięć odpowiedzi negatywnych DNS.