Samo otwarcie okna incognito nie zmienia drogi, którą komputer łączy się z witryną. Serwer nadal otrzymuje żądanie z adresem źródłowym i może go zapisać.
Co znika po zamknięciu okien?
W Chrome osobna sesja incognito ogranicza zapisywanie lokalnej historii. Kiedy zamkniesz wszystkie okna tej sesji, przeglądarka usuwa jej tymczasowe dane stron. Pobrane pliki i utworzone zakładki pozostają na urządzeniu. Jeśli w trakcie sesji zalogujesz się do sklepu czy poczty, ten serwis rozpozna konto.
Proste porównanie
Otwórz stronę z publicznym IP w zwykłym oknie i w prywatnym. Zachowaj tę samą sieć i stan VPN. Jeśli wyniki się różnią, sprawdź wersję protokołu oraz to, czy w obu oknach działa to samo rozszerzenie proxy. Wynik opisuje połączenie danej przeglądarki w chwili pomiaru.
Na wspólnym komputerze okno prywatne może więc pomóc oddzielić sesje użytkowników. Gdy pytanie dotyczy widocznego adresu, rozstrzyga je obserwacja połączenia.
Co widzi strona, operator i kolejna osoba przy komputerze?
| Kto patrzy? | Jakie informacje może mieć? |
|---|---|
| Właściciel odwiedzanej witryny | Otrzymuje żądanie z adresem sieciowym. Jeśli się zalogujesz, może powiązać wizytę z kontem. |
| Administrator używanej sieci | Nadal może obserwować połączenia w zakresie dostępnym jego infrastrukturze. Widoczność zapytań DNS zależy m.in. od szyfrowania i użytego resolvera. |
| Następna osoba korzystająca z Chrome | Po zamknięciu wszystkich okien incognito nie znajdzie tych wizyt w zwykłej historii Chrome. Może natomiast znaleźć pliki zapisane na dysku. |
HTTPS chroni treść połączenia w drodze do witryny. Incognito dotyczy przede wszystkim danych sesji na urządzeniu. Przykładowo po wejściu do banku w oknie prywatnym bank widzi zalogowane konto i może zapisać zdarzenie logowania. Po zamknięciu tego okna wpis nie znika z historii prowadzonej po stronie banku.
Czy zamknięcie jednej karty kończy sesję?
W Chrome okna incognito otwarte w obrębie tej samej sesji współdzielą tymczasowe dane stron. Jeśli zalogujesz się do serwisu, a potem otworzysz go w drugiej prywatnej karcie, nadal możesz być w nim zalogowany. Zamknięcie pierwszej karty nie wystarczy, jeśli pozostało inne otwarte okno incognito. Przy wspólnym komputerze zakończ sesję w serwisie i zamknij wszystkie prywatne okna. Sprawdź folder pobierania, jeśli podczas wizyty zapisałeś dokument.
Sesja prywatna przydaje się przy prostym teście strony bez dotychczasowych ciasteczek konta. Na przykład możesz zobaczyć, jak sklep wygląda dla nowego odwiedzającego. Wciąż może jednak ustawić język na podstawie preferencji przeglądarki, a kraj na podstawie adresu wyjściowego. Rozpoznanie kraju nie świadczy jeszcze o tym, że sklep odnalazł wcześniejsze ciasteczko.
Skąd różnica adresów między dwoma oknami?
Najpierw porównaj pełne adresy i ich rodzinę. Jeśli jeden wynik zawiera kropki, a drugi dwukropki, oba okna mogły po prostu wybrać różne protokoły. Uruchom test IPv4 i IPv6 w każdym z nich. Następnie sprawdź rozszerzenia. W Chrome rozszerzenie może wymagać osobnego zezwolenia na działanie w incognito. Gdy w zwykłym oknie ruch obsługuje rozszerzenie proxy, a w prywatnym nie zostało dopuszczone, adresy rzeczywiście mogą być inne.
Jeżeli oczekujesz konkretnego adresu podczas pracy z firmową usługą, pomiar wykonaj w tym samym profilu przeglądarki i z takim samym VPN jak przy logowaniu. Sam symbol incognito mówi o trybie przeglądarki. Dopiero odczyt połączenia pozwala ustalić, z jakiego adresu widzi cię serwer.
Co przeglądarka podaje w User-Agent?
W zwykłym i prywatnym oknie otwórz analizator User-Agent. Porównaj pole z nazwą przeglądarki i cały ciąg znaków. Obie karty mogą podawać ten sam system i tę samą główną wersję przeglądarki mimo osobnych ciasteczek. Informacja „Windows” opisuje rodzinę systemu. Z tego tekstu zwykle nie ustalisz dokładnego wydania Windows, osoby przy komputerze ani jej adresu IP. Przeznaczenie nagłówka opisuje dokumentacja User-Agent.
