Maska określa, ile początkowych bitów IPv4 stanowi prefiks sieci. W zapisie CIDR tę liczbę podaje się po ukośniku. Dla /24 maska to 255.255.255.0, a dla /26 to 255.255.255.192.
Obliczenie dla 192.168.1.77/26
Po odjęciu 26 od 32 pozostaje sześć bitów. Każdy taki blok obejmuje więc 64 adresy. W ostatnim oktecie kolejne bloki zaczynają się od 0, 64, 128 i 192.
Liczba 77 wpada do bloku od 64 do 127. Adres sieci to 192.168.1.64, a adres rozgłoszeniowy to 192.168.1.127. W zwykłej podsieci urządzeniom pozostaje zakres od 192.168.1.65 do 192.168.1.126.
Dwa wyjątki przy liczeniu hostów
Na łączu punkt-punkt /31 oba adresy mogą oznaczać końce łącza. Prefiks /32 opisuje jeden adres. W tych przypadkach odejmowanie dwóch od liczby adresów dałoby błędny wynik. Możesz wpisać ten sam adres do kalkulatora i zmieniać sam prefiks, aby porównać granice podsieci.
Dlaczego dwie podobne liczby mogą należeć do różnych sieci?
Adresy 192.168.1.77 i 192.168.1.130 mają te same pierwsze trzy człony. Przy masce /24 są w jednej podsieci. Przy /26 pierwszy należy do bloku od 64 do 127, a drugi do bloku od 128 do 191. Jeżeli oba komputery mają poprawnie ustawione /26, do komunikacji między tymi blokami potrzebują routingu. Porównywanie samych kropek i początków adresów pomija informację, którą wnosi maska.
W praktyce host porównuje cel z sieciami ze swojej tablicy tras. Dla adresu w bezpośrednio podłączonej podsieci może szukać odbiorcy na lokalnym łączu. Dla adresu spoza niej zwykle kieruje pakiety do bramy. Nieprawidłowo szeroka maska może więc sprawić, że komputer będzie próbował znaleźć odbiorcę lokalnie, choć powinien wysłać ruch do routera. Błąd bywa wybiórczy: jeden serwer odpowiada, a inny przestaje być dostępny.
| Adres sieci /26 | Końcówki adresów hostów | Broadcast |
|---|---|---|
| 192.168.1.0 | 1 do 62 | 192.168.1.63 |
| 192.168.1.64 | 65 do 126 | 192.168.1.127 |
| 192.168.1.128 | 129 do 190 | 192.168.1.191 |
| 192.168.1.192 | 193 do 254 | 192.168.1.255 |
Jak dobrać wielkość podsieci?
Policz urządzenia, które rzeczywiście potrzebują adresu. W małym biurze mogą to być komputery, telefony, drukarki, punkty dostępowe i sam interfejs routera. Jeśli wychodzi 30 adresów razem z bramą, typowe /27 mieści je dokładnie: 32 adresy w bloku, z czego dwa odpadają na adres sieci i rozgłoszeniowy. Następnemu urządzeniu zabraknie miejsca. Blok /26 daje 62 adresy hostów, więc pozwala zostawić zapas i rozsądnie wydzielić pulę DHCP.
Nie zakładaj, że pierwszy adres hosta zawsze należy do routera albo że każdy adres kończący się na .0 jest adresem sieci. To zależy od prefiksu i konfiguracji. Bramę odczytaj z aktywnego urządzenia, a zakres porównaj w kalkulatorze podsieci. Możesz w nim zmienić sam prefiks z /26 na /25 i zobaczyć, które granice bloku się przesuną. Obliczenie nie zmienia ustawień sieci, więc nadaje się również do sprawdzenia planu przed konfiguracją.
Czy maska 255.255.255.192 oznacza 192 urządzenia?
Ostatnia liczba maski określa bity sieci. W zapisie binarnym 192 to 11000000: dwa kolejne bity zajmuje prefiks, a sześć zostaje na adresy w bloku. Dlatego w tym przykładzie otrzymujesz 64 adresy łącznie. Szybka kontrola dla ostatniego oktetu to odjęcie 192 od 256. Wynik 64 wskazuje odstęp między początkami bloków. Jeżeli plan dotyczy większej sieci i granica wypada w trzecim oktecie, taki rachunek wykonaj na oktecie, w którym maska dzieli bity.
