CGNAT (Carrier-Grade NAT) to sposób na podzielenie jednego publicznego adresu IPv4 między wielu abonentów. Operator tłumaczy adresy i porty we własnej sieci. Domowy router może w tym samym czasie wykonywać podobne tłumaczenie dla telefonu, komputera i reszty urządzeń w mieszkaniu.

Co sprawdzić na routerze

W panelu odczytaj IPv4 interfejsu WAN. Zakres 100.64.0.0 do 100.127.255.255 zarezerwowano dla współdzielonej przestrzeni adresowej. Jeśli WAN ma taki adres, a przeglądarka pokazuje inny IPv4, ruch przechodzi przez dodatkowe tłumaczenie. Operator może też stosować adresację prywatną. Z samej rozbieżności nie odróżnisz jego mechanizmu od drugiego routera w domu.

Dlaczego przekierowanie portu może nie wystarczyć?

Reguła ustawiona na domowym routerze obejmuje tylko ten router. Połączenie z internetu musi wcześniej przejść przez urządzenie operatora. Jeśli operator nie przekaże go dalej, domowa reguła go nie zobaczy.

W rozmowie z pomocą techniczną podaj wynik porównania WAN i publicznego IPv4. Zapytaj też o IPv6, bo sposób działania IPv4 nie przesądza o dostępności drugiego protokołu.

Co faktycznie współdzielą abonenci?

Wyobraź sobie dwa mieszkania, w których ktoś o tej samej godzinie otwiera tę samą stronę. Operator może wysłać oba połączenia z jednego publicznego IPv4. Rozróżnia je między innymi dzięki numerom portów. Kiedy serwer odpowiada, urządzenie operatora dopasowuje odpowiedź do istniejącego tłumaczenia. Dlatego przeglądanie stron i używanie poczty zwykle działa bez dodatkowych zabiegów ze strony abonenta.

Inaczej wygląda pierwsza próba połączenia zainicjowana z internetu. Znajomość wspólnego adresu nie mówi urządzeniu operatora, do którego mieszkania przekazać nowy ruch. To odczujesz przy własnym serwerze lub oprogramowaniu wymagającym bezpośrednich połączeń przychodzących. Aplikacja korzystająca z przekaźnika może działać poprawnie także za CGNAT. Pojedyncza udana rozmowa wideo nie rozstrzyga więc, jaki typ adresacji masz w domu.

Jak odróżnić CGNAT od dwóch routerów?

  1. Ustal, do czego podłączony jest port WAN twojego routera. Urządzenie operatora przed twoim routerem może samo tworzyć domową podsieć.
  2. Jeżeli masz dostęp do obu paneli, odczytaj adres WAN urządzenia stojącego najbliżej łącza operatora. W rozmowie z operatorem podaj, z którego urządzenia odczytałeś wynik.
  3. W przeglądarce porównaj IPv4 przy wyłączonym tunelu i w tej samej chwili, w której odczytujesz stan routera. W domu z awaryjnym internetem komórkowym sprawdź też, które łącze jest aktualnie aktywne.

Jeżeli nie masz dostępu do urządzenia operatora, zapisz co udało się stwierdzić i czego nadal nie wiesz. Prywatny WAN własnego routera jest dowodem dodatkowej warstwy adresacji. Jej właścicielem może być operator albo osoba, która skonfigurowała sieć w budynku.

Czy wykupienie stałego IP rozwiąże problem?

Jeśli potrzebujesz połączeń przychodzących, zapytaj dokładnie o indywidualny publiczny IPv4 z obsługą ruchu przychodzącego. Stałość adresu jest osobną cechą oferty. Równie dobrze do części zastosowań może pasować zmienny publiczny IPv4, gdy urządzenia odnajdują się po aktualizowanej nazwie DNS. Dla programu, który łączy się tylko z serwerem dostawcy, zmiana oferty może wcale nie być potrzebna.

CGNAT dotyczy omawianej tu drogi IPv4. Jeżeli obie strony obsługują globalny IPv6, mogą korzystać z innej drogi, zgodnie z regułami swoich zapór. Przed zakupem usługi sprawdź dostępność obu protokołów z sieci, z których naprawdę będziesz korzystać.