WebRTC (Web Real-Time Communication) pozwala prowadzić rozmowy i przesyłać dane między przeglądarkami. Przed połączeniem mechanizm ICE zbiera możliwe trasy. O wycieku IP mówimy wtedy, gdy strona dostaje w ten sposób dostęp do adresu, który zgodnie z twoimi ustawieniami miał pozostać ukryty, np. do publicznego IPv4 domowego łącza przy włączonym VPN.

Co oznaczają wiersze testu?

  • host opisuje kandydata lokalnego. Przeglądarka może pokazać losowo wyglądającą nazwę z końcówką .local zamiast liczbowego adresu.
  • srflx to adres zaobserwowany z zewnątrz przy pomocy serwera STUN.
  • relay oznacza adres przekaźnika TURN. Nasz test nie konfiguruje TURN, więc taki wiersz nie jest wymagany.

Uruchom próbę przy tej samej konfiguracji VPN co pomiar HTTP. Jeśli przez tunel oczekujesz wyłącznie ruchu z serwera wyjściowego, a w srflx widzisz publiczny adres domowy z wcześniejszego pomiaru, warto sprawdzić trasowanie WebRTC.

Prywatny adres LAN ma inne znaczenie niż publiczny adres operatora. Pusta lista też nie dowodzi pełnej ochrony. Przyczyną mogą być ograniczenia przeglądarki, zablokowany STUN lub brak odpowiedzi w czasie próby.

Jak przygotować porównanie?

Najpierw ustal, co chcesz sprawdzić. Przy tunelu obejmującym całą przeglądarkę pytanie może brzmieć: „Czy podczas zbierania kandydatów pojawia się mój zwykły publiczny adres, mimo że wizyta na stronie wychodzi przez VPN?”. Do takiego porównania potrzebujesz wcześniejszego odczytu domowego IP oraz wyniku z aktywnym VPN. Zwróć uwagę na obie rodziny adresów. Operator może przydzielić domowy IPv6 niezależnie od współdzielonego IPv4.

  1. Zanotuj publiczny adres odniesienia i godzinę. Jeśli nie możesz lub nie chcesz opuszczać tunelu, pomiń ten krok i uwzględnij brak punktu odniesienia w interpretacji.
  2. Przy aktywnym tunelu wykonaj zwykły odczyt IP, a następnie uruchom test kandydatów WebRTC w tej samej przeglądarce. Nie przełączaj w międzyczasie sieci.
  3. Dla każdego wyniku odczytaj typ i rodzinę adresu. Jeśli kandydat jest nazwą zakończoną na .local, zanotuj to bez prób przypisywania mu publicznego adresu.
  4. Sprawdź, czy publiczny adres kandydata odpowiada wcześniejszemu adresowi domowemu. W zgłoszeniu zapisz również nazwę przeglądarki, dostawcy VPN i to, czy połączenie obejmowało całą przeglądarkę.

Adres kandydata a rzeczywista droga rozmowy

ICE może zebrać kilka kandydatów i sprawdzić dostępne pary między uczestnikami. Sam fakt pojawienia się kandydata nie oznacza, że to właśnie tędy popłynął obraz z kamery. Jednocześnie adres udostępniony stronie podczas zbierania może być istotny dla prywatności nawet wtedy, gdy późniejsza rozmowa wybrała inną trasę. Te dwa pytania warto rozdzielić podczas analizy.

Test zbierania adresów nie wymaga nagrywania głosu ani obrazu. Aplikacja do wideokonferencji może prosić o uprawnienia multimedialne do innych celów. Dodatkowo polityka przeglądarki dotycząca udostępniania adresów może zależeć od ustawień prywatności i uprawnień. Dlatego wynik w jednej karcie nie musi dokładnie odpowiadać zachowaniu każdej aplikacji do rozmów.

Co oznacza pusty wynik?

Sprawdź komunikat narzędzia. Przeglądarka może nie udostępniać potrzebnego interfejsu, sieć może blokować komunikację z serwerem STUN, a czas próby może upłynąć przed odpowiedzią. Jeśli pojawił się tylko kandydat lokalny, wiesz już więcej niż przy całkowitym błędzie uruchomienia. Nadal brakuje obserwacji adresu widzianego przez STUN. Nie przypisuj temu wynikowi etykiety „brak wycieku”. Opisz raczej, jakie typy pojawiły się w tej konkretnej próbie. Definicje poszczególnych typów znajdziesz w dokumentacji WebRTC.